sosyomat.com

Öfke Damlıyor Kalemimden Bugün

Bugün yüreğime batıyor bu kalem
Her elime alışımda canım yanıyor
Her harf öfkeme bürünüp düşüyor kağıda
Öfke doğuyor yokluğunun rahminden/bugün
Yazıyorum/ yarı aralanmış kapımdan sensizlik giriyor odama
Bir de gölgen bakıyor penceremden
Elimi uzatıyorum/yoksun

Bugün elimde kırılıyor bu kalem
Yokluğun akıyor mürekkep yerine /bugün
Havada asılı kalıyor mısralarım
Yazıyorum/duvarlarımda çınlıyor sesin
"ah le yar yar"ı mı söylüyorsun ne
Sen söylüyorsun sensizlik doluyor odama
Seni dinliyorum/yoksun

Bana isyan ediyor bu kalem bugün
Bütün yazılarımın başlığı "yoksun"
Yazıyorum/Sırtımdaki yaradan kanla karışık pas sızıyor
Hani o giderken bıraktığın hançerin hatırası
Kağıdıma dökülüyor kanla karışık paslı bir mürekkep
Öfke doluyum bugün/öfke yazıyorum
Kalemim de öfke dolu/kağıdım da
Sensizlikte sana yazıyorum
Seni yazıyorum/yoksun.

yazılmıyor zaten adı dilimde sarkı olmuş söyletiyor

şimdi sende kağıda kaleme sarıl,
yaz-çiz sevda dediğin ne varsa,
ne varsa umut dediğin dök beyazlıklara,
hayat bu bir yerinden yakalamak gerekir,
aşktır bu yazmasan bile sana hep söyletir...

tşk ederim

her uğraşın sonunda kendini bulursun:
öğle bir hayat yaşıyorumki
cennetide gördüm cehenemide
öğlebir aşk yaşadımki
tutkuyda gördüm pes etmeyide
bazıları seyrederken hayatı en önden
kendime bir sahne buldum oynadım
öğle bir rol vermişlerki
okudum okudum anlamadım
kendi kendime konuştum bazen evimde
hem kızdım hem güldüm halime
sonra dedimki söz verdim kendime
denizleri seviyorsan dalgalarıda seveceksin
sevilmek istiyorsan önce sevmeyi
her uğraşın sonunda kendini bulursun:
bileceksin
uçmayı seviyorsan düşmeyide bileceksin
korkarak yaşıyorsan yalnızca hayatı seyredersin
öğle bir hayat yaşadımki
son yolculukarı erken tanıdım
öğle çok değerliymişki zaman
son gülüşümü çoktan tükettim

buda bende sana benayun :)

Bir içten bakışına delice tutulmuşum
Esrarlı gözlerine gönülden vurulmuşum
Zaman geçmek bilmiyor seni görmediğim an
Dünyam cennet oluyor benim olduğun zaman

Seni yıllar boyunca yaşayacağım inan
Aşkını ömür boyunca saklayacağım inan

Aşkımın hatırası istiyorum bitmesin
Ömrümün o gecesi hayalimden gitmesin

Sıcak bir bakışına neler vermezdim ki ben
Mutluluğun önünde dize gelmedim mi ben
Aşkı hem de neşeyi tattırmıştın sen bana
Mutsuz bir insandım ben mutluluk verdin bana

Zaman geçmek bilmiyor seni görmediğim an
Dünyam cennet oluyor benim olduğun zaman

Ne senle yaşanıyor ne de sensiz oluyor
Şu garip bomboş dünyada
Ne kahrın çekiliyor ne dertlerin bitiyor
Gülmüyor şu yüzüm gülmüyor

Ben senin kulunmuyum beni sen mi yarattın keşke seni görmeseydim
Seninle yaşanmıyor sensizken de olmuyor keşke seni sevmeseydim
Hem senin yokluğuna hem kader oyununa nasıl katlanırım ben nasıl

Ne umdum neler buldum Mecnundan beter oldum öldürür beni bu sevda
Keşke hiç görmeseydim aşk nedir bilmeseydim öldürür beni bu sevda
Bahtıma kara oldun gönlüme yara oldu nasıl katlanırım ben nasıl

Dudağımda hıçkırık gözlerimde yaş
Her boşalan kadehte bir umut arıyorum
Beni bilmeyenler desinler ayyaş
Bir kadeh daha ver ver yalvarıyorum

Ömrün nesi kaldı eridi yavaş yavaş
Gönlüm kupkuru bir çöl susuzum yanıyorum
Varsın titresin elim boşver arkadaş
Bir kadeh daha ver ver yalvarıyorum

Ellerim her zaman boş hayallerim solmuş
Kaderi ben boşuna zorladım anlıyorum
Gülme dostum halime içeyim yavaş yavaş
Bir kadeh daha ver ver yalvarıyorum

BİR AVUÇ GÖZYAŞI

Dün gece yine sen düştün aklıma
Oturup ağladım çocuklar gibi
Sensizlik öyle zor geldiki bana
Oturup ağladım çocuklar gibi

Bir avuç gözyaşı doldu elime
En acı sitemler geldi dilime
Pişmanlık duyupta kendi kendime
Oturup ağladım çocuklar gibi

Artık günlerim günlerden uzun
Gecelerim gecelerden yanlız
Seni sevdiğimden bu yana
Her acıyı tattım her çileyi gördüm
Hayatın her cilvesine alıştım
Yanlız senin yokluğuna alışamadım
Şimdi anlıyorum
Acıdan hasretten gözyaşından başka
Hiçbir şey vermemişsin bana
Yıkılan hayallerime yok olan geçmişime
Kaybolan gelecegime ağladım
Ağladım çocuklar gibi

Ne yazık olanlar hep bana oldu
Ümitim hayalim hepsi kayboldu
Sayende hayatım tarumar oldu
Oturup ağladım çocuklar gibi